To άθλιο, το ελεεινό κομματικό κατεστημένο έχει οδηγήσει την Κύπρο μας ένα βήμα πριν την τουρκοποίηση και τον κύπριο πολίτη σε κοινωνική και οικονομική εξαθλίωση.
Τώρα ίσως παρά ποτέ άλλοτε, να χρειάζεται να το πιστέψουμε ότι, ναι, έχουμε γεννηθεί για κάτι περισσότερο από το απλώς να πηγαινοερχόμαστε σε μια δουλειά, μόνο και μόνο για να πληρώνουμε τους λογαριασμούς, τούς φόρους που συντηρεί την νομενκλατούρα και τους πολυσυνταξιούχους κρατικούς αξιωματούχους και πολιτικάντηδες.
Τώρα κινδυνεύουμε περισσότερο από ποτέ για αυτό δεν πρέπει να εγκαταλείψουμε την ελπίδα, την προσπάθεια , την αντίδραση. Τώρα, περισσότερο από ποτέ, μας πνίγει η αγωνία, μας παραλύει ο φόβος και μας τρομάζει το αβέβαιο αύριο. Γιατί όταν την ψυχή μας την πλακώνει η μαυρίλα είναι δύσκολο να δούμε το φως. Να δούμε ότι...
H συνέχεια εδώ
