Κόνορ Μακ Γκρέγκορ («Ο Περιβόητος» - "The Notorious"): Θα είναι υποψήφιος Πρόεδρος τής Ιρλανδίας: «Θα απελάσω όλους τους παράνομους μετανάστες»...

Περισσότερα, εδώ Κ Α Ι εδώ.

Ένας νέος... "IRA" θα σώση την Ιρλανδία

Περισσότερα, εδώ.

ΧΑΜΟΣ ΣΤΟ ΔΟΥΒΛΙΝΟ - ΚΑΤΕΒΑΖΟΥΝ ΣΤΡΑΤΟ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ !

Kilkenny, Ιρλανδία [για υπερκατεπείγουσα απόδραση από την καφρίλα]

Περισσότερα, εδώ Κ Α Ι εδώ.

ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ «ΔΕΛΤΙΟ 11»

Περισσότερα, εδώ.

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ ΤΩΝ ΕΠΑΛ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΕΥΟΣΜΟΥ [ΜΕΤΑΔΩΣΤΕ ΤΟ, ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΑΣΗ ΣΤΑ ΚΙΝΗΤΑ ΤΟΥΣ] - ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΟΛΟΨΥΧΩΣ

When there’s nothing left but the fire in my chest and the air that fills my lungs

I’ll hold my tears and trade my years for a glimpse at kingdom come
On the other side of misery there’s a world we long to see
The strife we share will take us there to relief and sovereignty

Oh by god we’ll have our home again, by god we’ll have our home
By blood or sweat we’ll get there yet
By god we’ll have our home

In our own towns we’re foreigners now, our names are spat and cursed
The headline smack of another attack, not the last and not the worst
Oh my fathers they look down on me, I wonder what they feel
To see their noble sons driven down beneath a cowards heel

Oh by god we’ll have our home again, by god we’ll have our home
By blood or sweat we’ll get there yet
By god we’ll have our home

The way is dark, the road is lost, my eyes they strain to see
I struggle forth to find a friend to light the way for me
Oh brothers can you hear my voice or am I all alone
If there’s no fire to guide my way, then I will start my own

Oh by god we’ll have our home again, by god we’ll have our home
By blood or sweat we’ll get there yet
By god we’ll have our home

Oh by god we’ll have our home again, by god we’ll have our home
By blood or sweat we’ll get there yet
By god we’ll have our home

Ιρλανδικά μαθήματα, παλλαϊκής αμύνης...

Η Ιρλανδική Νεολαία, οργανώνεται ξανά, για νέους Αγώνες !

Ε, ρε "IRA" που χρειάζεται...

Ήταν Ιρλανδός, ήταν παλληκάρι !

Περισσότερα, εδώ.
Ευχαριστώ τον ανώνυμο σχολιαστή, εδώ, για την αφιέρωση.

Μετά από την κραγμένη πουστ@ρ@ τον πρωθυπουργό τού Λουξεμβούργου μάς ήρθε κι ο πρωθυπουργός τής Καθολικής (κατά τ' άλλα...) Ιρλανδίας! Μεγαλύτερη έκπληξη όμως αποτελεί πλέον η Ορθόδοξη Σερβία! Λέσβω ο μανταμήτσος τους...

Περισσότερα, εδώ κι εδώ. Τους στηρίζει, όλους, και η... CIA.

Ζήτω το ηρωϊκό Ιρλανδικό Έθνος !

Τράβα διάβασε πρώτα και κατόπιν να γράφης για τους Ιρλανδούς...

Περισσότερα, εδώ κι εδώ.

Αποκηρυγμένος από τον ΑΓΝΟ, ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ IRA απεβίωσε ο Martin McGuinness - Να τα γράφης σωστά "perimajestic". Εντάξει; Σωστά! Τίμια!

Περισσότερα, εδώ κι εδώ.
Ντροπή να παραπλανάς
τους αναγνώστες σου...
Ντροπή ωρέ... Ντροπή...
Α, επίσης, οι Ιρλανδοί, είναι Καθολικοί.
Όχι Προτεστάντες.
Μην εκτίθεσαι...
Άντε με τις μαλακίες...
Εντίμως να γράφης ρε.

Διηνέκης

Ανάπτυξη - ρεκόρ 26,3% για την οικονομία της Ιρλανδίας ! Είπατε κάτι; Τσίπρα, ε;

Η στατιστική υπηρεσία της Ιρλανδίας (Central Statistics Office, CSO) ανακοίνωσε μία τεράστια αναθεώρηση των παγίων κεφαλαίων στους εθνικούς λογαριασμούς της, από την οποία προκύπτει ότι η ιρλανδική οικονομία αναπτύχθηκε πέρυσι με ρυθμό 26,3% και όχι 7,8%, όπως είχε ανακοινωθεί αρχικά.

Η μεγάλη αυτή αναθεώρηση οδήγησε σε...

Η συνέχεια εδώ

Σε θυμόμαστε πάντα Bobby Sands [«Εσχάτη Γραμμή Ανασχέσεως»]

Περισσότερα, εδώ.

Άλλο Ιρλανδοί κι άλλο ραγιάδες

Περισσότερα, εδώ

ΕΘΝΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ - ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

Όχι στην Ψωροκώσταινα τού σήμερα, φυσικά...
Μην πανικοβάλλεστε κάποιες και κάποιοι...

Δεν θα γίνη ΠΟΤΕ ένας άλλος " Bobby Sands " ο εγγονός τού Νάσιουτζικ. Δεν διαθέτει τα ψυχικά αποθέματα που απαιτούνται για κάτι τέτοιο ο Νίκος Ρωμανός

«Κάποιος θα πρέπει να γράψει ένα ποίημα για τα βάσανα των απεργών πείνας. Θα 'θελα να το γράψω εγώ, αλλά πώς να το τελειώσω;» έγραψε στο ημερολόγιό του στις 10 Μαρτίου 1981 ο Sands.

Την 5η Μαΐου τού 1981, πέθανε, στα 27 του χρόνια, ο Gerard Robert «Bobby» Sands μέλος του ΙRΑ αλλά και εκλεγμένος στο Βρετανικό Κοινοβούλιο, μετά 66 μέρες απεργίας πείνας στην φυλακή Maze. Ο ίδιος ήταν ο ηγέτης της απεργίας πείνας του 1981 κατά την οποία άλλοι εννέα κρατούμενοι των φυλακών έχασαν τη ζωή τους αγωνιζόμενοι για την άρση του ειδικού καθεστώτος κράτησης των Ιρλανδών πολιτικών κρατουμένων. Λίγο πριν την απεργία πείνας ο Sands εξελέγη βουλευτής του βρετανικού κοινοβουλίου.
Ο Sands μπήκε στις τάξεις του IRA το 1972. Την ίδια χρονιά συνελήφθη για κατοχή όπλων που βρέθηκαν στο σπίτι που διέμενε. Καταδικάστηκε τον Απρίλη του 1973 σε φυλάκιση πέντε ετών και αφέθηκε ελεύθερος το 1976. Μέσα σε έξι μήνες, συλλαμβάνεται ξανά, έπειτα από βομβιστική επίθεση και ανταλλαγή πυρών. Η δίκη πραγματοποιήθηκε τελικά τον Σεπτέμβριο του 1977. Παρότι δεν υπήρχαν αρκετά στοιχεία για την ενοχή του καταδικάστηκε σε 14 χρόνια φυλάκιση και στην φυλακή Maze. Αρχικά πάντως μεταφέρθηκε στη φυλακή Κράμλιν όπου πέρασε 15 ημέρες γυμνός σε απομόνωση, ενώ κάθε τρεις μέρες υποβαλλόταν σε υποχρεωτική από το φαγητό αποχή.
Οι κινητοποιήσεις των κρατούμενων του ΙRΑ απέναντι στο ειδικό καθεστώς φυλάκισής τους ξεκίνησε το 1980. Η βρετανική κυβέρνηση είχε κατατάξει τους Ιρλανδούς κρατούμενους πολέμου στη Βόρεια Ιρλανδία ως ειδική κατηγορία χωρίς δικαιώματα. Οι κρατούμενου του IRA και του INLA απέναντι σε αυτό το καθεστώς ξεκίνησαν τη «διαμαρτυρία της κουβέρτας». Οι κρατούμενοι αρνούνταν να φορούν τις στολές της φυλακής και είτε ήταν γυμνοί, είτε έφτιαχναν ρούχα από τις κουβέρτες τους. Ζητούσαν να μη φορούν στολές της φυλακής, να μην εργάζονται γι’ αυτήν, να έχουν ελεύθερη συναναστροφή με τους άλλους κρατουμένους, να μπορούν να οργανώνουν τις δικές τους εκπαιδευτικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες και να έχουν το δικαίωμα να δέχονται επίσκεψη και να δέχονται δέματα και γράμματα μια φορά την εβδομάδα.
Η πρώτη απεργία πείνας ξεκίνησε το 1980. Σε αυτή συμμετείχαν άντρες και γυναίκες από τρεις διαφορετικές φυλακές. Ένας από τους κρατούμενους κινδύνευσε να χάσει τη ζωή του. Η βρετανική κυβέρνηση φάνηκε διαλλακτική αναφορικά με το δικαίωμα των κρατουμένων να φορούν τα ρούχα τους. Η απεργία τερματίστηκε μετά από δυο μήνες, ωστόσο σε σύντομο χρονικό διάστημα φάνηκε ότι η βρετανική κυβέρνηση δεν είχε την πρόθεση να ικανοποιήσει τα αιτήματα.
Την 1η Μάρτη του 1981 ξεκίνησε νέα απεργία πείνας με βασικό αίτημα να αναγνωριστούν οι κρατούμενοι πολέμου ως πολιτικοί κρατούμενοι. Ο Bobby Sands ήταν ο πρώτος που αρνήθηκε την τροφή. «Δεν θα με σπάσουν καθώς η επιθυμία για ελευθερία και για την ελευθερία του Ιρλανδικού λαού βρίσκεται στην καρδιά μου. Θα φθάσει η μέρα όπου όλος ο λαός της Ιρλανδίας θα έχει την επιθυμία για ελευθερία. Τότε θα αλλάξουν τα πράγματα» είχε δηλώσει. «Πιστεύω και στηρίζω το θεόσταλτο δικαίωμα του Ιρλανδικού έθνους στην κυρίαρχη ανεξαρτησία και το δικαίωμα κάθε Ιρλανδού και Ιρλανδής να στηρίξει αυτό το δικαίωμα με την ένοπλη επανάσταση» υποστήριζε ο Sands. Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση της Βρετανίας, διά στόματος της πρωθυπουργού, Μάργκαρετ Θάτσερ, απέρριπτε δημόσια το συμβιβασμό με τα αιτήματα που ζητούσαν οι κρατούμενοι. Λίγο πριν την έναρξη της απεργίας, ο ανεξάρτητος Ιρλανδός βουλευτής Tyrone πέθανε.
Ο Sands ήταν υποψήφιος και εκλέχθηκε στη θέση του στις 9 Απριλίου του 1981. Ωστόσο παρέμεινε βουλευτής για κάτι λιγότερο από ένα μήνα καθώς στις 5 Μαΐου του 1981 πέθανε στο νοσοκομείο της φυλακής μετά από 66 μέρες απεργίας πείνας. Δεν ήταν ο μόνος. Οι κρατούμενοι του IRA συνέχισαν την απεργία πείνας και το καλοκαίρι πέθαναν ακόμη 9 από αυτούς. Η απεργία έσπασε στο τέλος του καλοκαιριού καθώς ο Καθολικός κλήρος έπεισε τις οικογένειες των κρατουμένων που είχαν χάσει τις αισθήσεις τους να τους ταΐσουν ενδοφλεβικά. IRA και INLA σταμάτησαν την απεργία μετά από 217 ημέρες, τον Οκτώβρη 1981. Κατόπιν η βρετανική κυβέρνηση ικανοποίησε κάποια από τα αιτήματα των κρατουμένων, χωρίς, ωστόσο, να τους χαρακτηρίσει ποτέ πολιτικούς κρατουμένους. Η απεργία πείνας ενδυνάμωσε την δραστηριότητα του IRA καθώς συγκέντρωσε το ενδιαφέρον των ΜΜΕ αλλά και της κοινής γνώμης.