Όνομα, Αίμα και Φυλή κι Αρχαία Τείχη
Την τρομαγμένη μας ζωή να δουν εικόνα
Σαν τις παλιές αμαρτωλές
Που δεν τους στάθηκε αγκαλιά ούτε κρυψώνα
Κάτω απ' την άρρωστη βροχή
Στις εθνıκές των φορτηγών με τα ψυγεία
Το μαύρο λάδι απ' την ψυχή
Δεν καίει για κάτι που να μοιάζει μ' ευλογία
Δι' Ευχών των Αγίων ημών
Στους Ναούς των μεγάλων λυγμών
Δι' Ευχών των Αγίων τής γης
Ορατής και αοράτου πληγής
Δι' Ευχών των Αγίων που κλαις
Που μπορείς σ' αγαπάω να λες
Δι' Ευχών των Αγίων κι Αεί
Με Θεού Πνοή
Κοιτάω τον ήλιο απ' το βουνό
Κι οι δυναμίτες τής Ψυχής μού σπαν' την πέτρα
Που εγώ να τρέξω ξεκινώ
Μες' τής παγκόσμιας λογικής τα πέντε μέτρα
Με χαραγμένα τ' αρχικά
Όνομα, Αίμα και Φυλή κι Αρχαία Τείχη
Και μ' ένα δέμα Ελληνικά
Θα γράψω, Κόσμε, τους χρησμούς μου με το νύχι.
Δι' Ευχών των Αγίων ημών
Στους Ναούς των μεγάλων λυγμών
Δι' Ευχών των Αγίων τής γης
Ορατής και αοράτου πληγής
Δι' Ευχών των Αγίων που κλαις
Που μπορείς σ' αγαπάω να λες
Δι' Ευχών των Αγίων κι Αεί
Με Θεού Πνοή




