Τι μάς έχει συμβή (ως άτομα και ως Κοινωνία); Το Ελληνικό Ιστορικό Τραύμα και η Θεραπεία του. ΠΟΛΛΑΠΛΑ ΤΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ στην Ελληνική Κοινωνία. ΚΑΤΑΠΡΩΤΟΣ ο Ελληνικός Λαός, ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ, ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΑΓΧΟΥΣ - ΣΤΡΕΣ, ΜΕ ΣΧΕΔΟΝ ΤΟ 60% ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΤΟΥ !!!

Ο ίδιος μ@λ@κ@ς λαός: 3η... Σεπτέμβρη, τού 1974 και 3η Σεπτεμβρίου, τού 1843

Περισσότερα, εδώ Κ Α Ι εδώ.

Μπα-μπα-μπα... Τι έχουμε εδώ; Είναι τόσο, μα τόσο ανώμαλοι οι νεοεποχίτες;

Περισσότερα, εδώ K A I εδώ Κ Α Ι [εδώ Κ Α Ι εδώ Κ Α Ι εδώ].
============
Αυτά εδώ (25/5/2021) κι εδώ (4/6/2021) κι εδώ (14/6/2021);

Ποιο... ... ... «Κυλώνειον Άγος»; Το ξεπεράσαμε... ... ... ακόμη κι αυτό !!!

Περισσότερα, εδώ Κ Α Ι εδώ.

Είδες η Κεραμέως; Νέα προγράμματα σπουδών τής Ιστορίας (κοσμοπολίτικα - νεοταξίτικα - νεοεποχίτικα) από το δημοτικό έως και το λύκειο από Σεπτέμβριο...

Περισσότερα, εδώ.

Το διάβημα Καποδίστρια κατά τής Αγγλίας το 1831

Περισσότερα, εδώ K A I εδώ.

Ο Λοιμός των Αθηνών (430 - 427 π.Χ.) πώς αντιμετωπίσθηκε;

Περισσότερα, εδώ Κ Α Ι εδώ K A I εδώ.

Να σε χαίρονται οι... Σ Τ Ο Κ Ο Ι σου !

ΠΡΩΤΑ, ΕΔΩ KAI ΚΑΤΟΠΙΝ, ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ, ΕΔΩ.

Όταν ο Ιωάννης ΣΤ' Καντακουζηνός (1292 - 15 Ιουνίου 1383) συμμάχησε με τον Ορχάν μπιν Οσμάν (τού Οίκου των Οσμανιδών) για να κερδίση σε Ε Μ Φ Υ Λ Ι Ο ΠΟΛΕΜΟ την Άννα Παλαιολογίνα και... πάντρεψε την 13χρονη (!!!) κόρη του, μαζί του, το 1346. Ο Τούρκος, ήταν τότε 65 (!!!) ετών. Έτσι, η Θεοδώρα Καντακουζηνή, η ΠΕΜΠΤΗ σύζυγος τού πορνόγερου βρωμοτουρκαλά, έγινε η μητέρα τού Χαλίλ, τού... Ηγεμόνος Χαλίλ. Αυτοί είμαστε... Έτσι μπήκαν φίλε αναγνώστη οι μογγόλοι τουρκαλάδες στα Ευρωπαϊκά σαλόνια... Έτσι ακριβώς... Διηγώντας τα, να κλαις... Α! Ο Ορχάν μπιν Οσμάν, υπήρξε ο Ι Δ Ρ Υ Τ Η Σ τού τάγματος των ΓΕΝΙΤΣΑΡΩΝ...

Περισσότερα, [εδώ, εδώ κι εδώ] K A I [εδώ, εδώ, εδώ κι εδώ].
Τα συμπεράσματα, δικά σας...
Αυτοί Α Κ Ρ Ι Β Ω Σ είμαστε ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ... Δυστυχώς...
--------------------
ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ - ΕΣΜΟΣ ΠΑΡΗΚΜΑΣΜΕΝΟΣ ΣΦΟΔΡΑ, ΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΣΕ ΠΡΟΚΕΧΩΡΗΜΕΝΗ ΣΗΨΗ, ΜΕ... «ΗΓΕΣΙΕΣ» ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΩΣ ΔΙΕΣΤΡΑΜΜΕΝΕΣ !
--------------------
«Εσχάτη Γραμμή Ανασχέσεως»

Κάντε ένα καφεδάκι, καθίστε αναπαυτικά... κι ακούστε τον, με πολλή ψυχραιμία.

Η ιστορία τού βιβλίου, εκτυλίσσεται στη Θεσσαλονίκη ΚΑΙ στη Στρώμνιτσα τού τελευταίου τετάρτου τού 14ου αιώνος και σήμερα, είναι εξαιρετικώς επίκαιρο. Σαν να διαβάζη κανείς, για το σήμερα!
Πρόκειται περί ενός μυθιστορήματος, βασισμένου σε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ, ιστορικά στοιχεία. Τά 'χουμε ξαναζήση όλα φίλε αναγνώστη, αλλά... μυαλό, ως Έθνος, ΔΕΝ βάζουμε.
Ένα ιστορικό μυθιστόρημα λοιπόν, το οποίο, αναφέρεται και στους Βλάχικους πληθυσμούς τής περιοχής...

Σαν σήμερα, το 323 π.Χ.

Περισσότερα, εδώ.

Από τον Σικελικό Εσπερινό και τον Μιχαήλ Η´ Παλαιολόγο, στον Giuseppe Verdi και την Μαρία Κάλλας - Ένα ταξίδι υψηλής Βυζαντινής Στρατηγικής, αλλά Κ Α Ι Πολιτισμού. Απολαύστε το ! Μία προσφορά τού ιστολογίου μας, στην Ελληνική Νεολαία, με αγάπη. Ναι παιδιά, υπήρξαν και τέτοιοι Έλληνες, διαφορετικοί από τους σημερινούς. Πιστέψτε στους εαυτούς σας και μοιάστε τους ! Γ Ι Ν Ε Τ Α Ι ...

Περισσότερα, εδώ ΚΑΙ εδώ.
========================
Περάστε κι από εδώ κι εδώ.
Στις 7 Δεκεμβρίου 1951, η Κάλλας ανοίγει τη σαιζόν στη Σκάλα του Μιλάνου με τον "Σικελικό Εσπερινό", εμφάνιση που της προσφέρει μεγάλη αναγνώριση.

Αυτό το γνώριζες;

Περισσότερα, εδώ.

Ποια η σημασία τής φράσεως «Ἀμυκλαῖοι σιγῆ ἀπώλοντο»;

Περισσότερα, εδώ.

3 Φεβρουαρίου 1830 υπογράφεται το Πρωτόκολλο Ανεξαρτησίας τής Ελλάδος

Περισσότερα, εδώ.

ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΤΑ ΛΕΕΙ ΑΥΤΟΣ Ο (ΦΙΛΕΛΛΗΝ) ΒΕΛΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ !

Τον είδαμε στον «Διόδοτο». Κάντε μια «βόλτα» κι από εδώ...
-----------------------------------------------------------
Μαθαίνουμε και δυο πράγματα εδώ. ΑΥΤΟΠΑΙΔΕΙΑ είπαμε.

Απεβίωσε ο φιλόλογος και ιστορικός Σαράντος Καργάκος - Ακολούθησε κι αυτός, την φιλόλογο Άννα Τζιροπούλου, εντός ολίγων ημερών - Αντί δε, να θρηνή η Ελλάς, οι νεοέλληνες ασχολούνται με την κηδεία τού Δημ. Σιούφα...

Περισσότερα, εδώ Κ Α Ι εδώ
(για τις... απαραίτητες συγκρίσεις).
===================================================
«Ζούμε την εποχή τής εκπούστευσης και εκπουτάνευσης τού Έθνους. Σπεκουλαδόροι κίναιδοι διευθύνουν τη χώρα μας».

Μία - μία κι ένας - ένας, τις τελευταίες ημέρες, καλές Ελληνίδες και καλοί Έλληνες, αποχωρούν από τον μάταιο τούτον κόσμο, ίσως διότι δεν αντέχουν να δουν την Ε Π Ε Ρ Χ Ο Μ Ε Ν Η ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ...
Ορφανεύει η Ελληνική Φυλή...

Ο Δημήτρης Μιχαλόπουλος, καθηγ. Ιστορίας, υπογραμμίζει τι τού δίδαξε ο βίος τού εθνικού ευεργέτου Αποστ. Αρσάκη: “Γιὰ νὰ ἔχη κανεὶς κάτι, πρέπει πρῶτα νὰ φανῆ ὅτι εἶναι ἄξιος νὰ τὸ ἔχη”. Άριστος Έλλην κι ο Κων. Παπαρρηγόπουλος.

Ο Εθνικός ευεργέτης Απόστολος Αρσάκης

Περισσότερα, εδώ Κ Α Ι εδώ Κ Α Ι εδώ.

Μια Ελλάδα είναι όλη η υφήλιος, από τον Βερίγγειο Πορθμό (με τα νησάκια τού Διομήδη) μέχρι τη Γη τού Πυρός (με τον Γραικό) και από τη Νέα Ζηλανδία (με τον Αίαντα) μέχρι τον Βόρειο Καναδά (με το Έρεβος)

Περισσότερα, εδώ κι εδώ κι εδώ...

Δηλαδή ρε Διηνέκη... «κάποιοι» στην Ανατ. Αττική, για λογαριασμό... «άλλων», έχουν βαλθή να εξαλείψουν το ο,τιδήποτε θυμίζει στον κόσμο Αρχαία Ελλάδα;

Ραμνούς - Ένας από τους πλέον καλύτερα διατηρημένους αρχαιολογικούς χώρους, όπου ο επισκέπτης μπορεί να διαπιστώσει τη δομή λειτουργίας ενός αττικού δήμου.

Απάντηση στο ερώτημα:
Ε, ναι. Σαφώς ! Έτσι διατείνομαι, εδώ, εδώ κι εδώ…
Εσείς, τι λέτε φίλες και φίλοι;

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΡΑΜΝΟΥΝΤΑ

Αρχαία τείχη και... ελληνικός καφές

Τέρμα θεού και δρόμου, χωρίς παραθεριστικές κατοικίες και κωπηλατοδρόμια, ο Ραμνούντας είναι ιδανικός τόπος για φυσιολάτρες. Μικροί κόλποι όπου ακόμα και τα 4Χ4 βάζουν φρένο κι αρχίζει η πεζοπορία έχουν γίνει το καταφύγιο των κολυμβητών που αποφεύγουν την πολυκοσμία του Σχινιά αλλά και όσων προτιμούν τον γυμνισμό.

Ο αρχαιολογικός χώρος του Ραμνούντα είναι από τους πιο εκτεταμένους κι απομονωμένους στην Αττική. Ισως και ο πιο εγκαταλειμμένος. Εδώ τα αρχαία μάρμαρα μπλέκονται με τα αγκάθια. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι «ραμνός» είναι ένας αγκαθωτός θάμνος. Η μορφολογία του εδάφους δυσκολεύει την αποψίλωση και τα αγριόχορτα οργιάζουν, με εξαίρεση τον «περίβολο» από τις αρχαιότητες που είναι φροντισμένος.

Ο Ραμνούντας τον 5ο και 4ο π.Χ. αιώνα υπήρξε σημαντικό στρατηγικό οχυρό, ενώ σήμερα, λόγω της θέσης του, προσφέρει πανοραμική θέα από τα φρούρια της αρχαίας πόλης μέχρι τη θάλασσα.

Σε πρώτο πλάνο, δύο σημαντικά σωζόμενα λείψανα, οι ναοί της Θέμιδος και της Νέμεσης. Οπως μας πληροφορούν και οι δίγλωσσες πινακίδες, μετά τη μάχη της Σαλαμίνας οι Ελληνες πήραν το μάρμαρο που είχαν φέρει οι Πέρσες για να φτιάξουν το τρόπαιο της νίκης τους και ο Αγοράκριτος λάξευσε το άγαλμα της Νέμεσης.

Ενας φράχτης με μια μικρή σιδερένια πόρτα -συνήθως ανοίγει όταν ανοίγει και ο καιρός- επιτρέπουν την είσοδο στην περιοχή του Φρουρίου, που είναι αρκετά απόκρημνη και δύσβατη, γι' αυτό άλλωστε υπάρχει και η πινακίδα: «Η πρόσβαση στο φρούριο είναι επικίνδυνη για τους επισκέπτες». Οσοι όμως τολμήσουν την κατάβαση, θα μπορέσουν να δουν από κοντά τα τείχη της ακροπόλεως, υπολείμματα κτιρίων και ναών και ένα θέατρο με ορθογώνια ορχήστρα.

Αν ξεκινήσετε για Ραμνούντα εφοδιαστείτε με νερό και ξηρά τροφή, αφού εκεί κοντά δεν υπάρχει αναψυκτήριο, με εξαίρεση την ταβέρνα «Ραμνούντα» που φημίζεται για το «σπιτικό» φαγητό της. Μην ανησυχείτε, όμως. Για όποια δυσκολία προκύψει υπάρχει ο αρχαιοφύλακας Σπύρος Λέπουρας για να εξυπηρετήσει, να ξεναγήσει μέχρι και καφέ να ψήσει στους «μοναχικούς επισκέπτες». Εδώ και 30 χρόνια φυλάει Θερμοπύλες και μάλιστα με δική του πρωτοβουλία κρατάει ανοιχτό τον αρχαιολογικό χώρο μέχρι τις 6 το απόγευμα.

«Οι περισσότεροι που έρχονται είναι ξένοι, κυρίως Γερμανοί γιατί εδώ ήταν τα γερμανικά οχυρά στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο», μας λέει. «Πολλές φορές έρχονται γκρουπ το απόγευμα, και απογοητεύονται αν βρουν την πόρτα κλειστή. Ασε που μερικοί προσπαθούν να κόψουν τον φράχτη ή να πηδήσουν από πάνω για να μπουν μέσα...».

Η ερημική τοποθεσία του Ραμνούντα διευκόλυνε την κλοπή δύο αγαλμάτων από τα ταφικά μνημεία το 1999, ευτυχώς όμως οι αρχαιοκάπηλοι πιάστηκαν. Αυτή η ενέργεια στάθηκε αφορμή να μπει φωτισμός και σύστημα ασφαλείας στον αρχαιολογικό χώρο που θα εξακολουθεί να ζει στην ερημιά και με το νόμο: απαγορεύεται η ανοικοδόμηση, γιατί από εκεί περνάει ο αρχαίος δρόμος που ένωνε τον Ραμνούντα με τον Μαραθώνα.

(Ένα παλιό αρθράκι στην «Ελευθεροτυπία»)