Πού 'σαι μωρέ Νικηταρά, που 'χουν τα πόδια σου φτερά...

Για να μην ξεχνιώμαστε...

Περάστε κι από εδώ...

Σαράντα παλληκάρια από τη Λεβαδειά

Κανένας οίκτος για τον Μητσοτάκη...

Περισσότερα, εδώ.

Κρίση θεϊκή, όρισε να `ρθή πριν καταστροφή να μάς βρη
Γίγαντα παιδί, γιος κατακτητή και σαν νικητής να μάς σταθή
Λέγαν οι παλιοί, σαν στο κάστρο μπη, τούτη η λεβεντιά σταματά
Κάθε τι κακό, που μάς τυραννά, μέσα στους καιρούς πολεμά

Πάνω στ’ άσπρο του άτι γυρνά, μες στα μάτια του λάμπει η χαρά
Το μαχαίρι στα χέρια του υγρό, απ’ το αίμα που στάζει νωπό
Οι Τιτάνες από ύπνο ξυπνούν, στ’ όνομά του κρασί για να πιουν
Σαν ημίθεο τον χαιρετά, ο Λαός, που για νίκες διψά

Λόγος στα σπαθιά, σίδερα φωτιά, έγινε η αρχή, τη νυχτιά
Χύθηκαν ψυχές, μέσα στις σκιές, λάφυρα φριχτά, τα κορμιά
Ξέπλυνε η βροχή, τη δική μας γη, απ’ τη συμφορά, τού ληστή
Δόξα και Τιμή, για τον νικητή, μ’ αίμα κέρδισε, τη ζωή

Πάνω στ’ άσπρο του άτι γυρνά, μες στα μάτια του λάμπει η χαρά
Το μαχαίρι στα χέρια του υγρό, απ’ το αίμα που στάζει νωπό
Οι Τιτάνες από ύπνο ξυπνούν, στ’ όνομά του κρασί για να πιουν
Σαν ημίθεο τον χαιρετά, ο Λαός, που για νίκες διψά

Τού θριάμβου φωνές αντηχούν, όλοι θέλουν τον Ήρωα να δουν
Λευτεριά και Αλήθεια μαζί, δέναν τού Διγενή την Ψυχή

Ηρωϊκό δημοτικό τραγούδι, για τον θάνατο τού Ιωάννου Βελισσαρίου

Περισσότερα, εδώ.

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΗΠΕΙΡΩΤΙΣΣΕΣ

ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΩ ΑΓΑΡΗΝΟ

«Το φιλότιμο δεν φτάνει...» (ακόμη κι όταν υπήρχε φιλότιμο...)

Σαράντα παλληκάρια

ΘΟΥΡΙΟΣ

Ως πότε παλικάρια, θα ζούμε στα στενά, μονάχοι σα λιοντάρια, στες ράχες στα βουνά; Κάλλιο είναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνους, σκλαβιά και φυλακή.

Σπηλιές να κατοικούμε, να βλέπουμε κλαδιά, να φεύγωμ' απ' τον κόσμο, για την πικρή σκλαβιά; Κάλλιο είναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνους, σκλαβιά και φυλακή.

Να χάνωμεν αδέλφια, πατρίδα και γονείς, τους φίλους, τα παιδιά μας, κι όλους τους συγγενείς; Κάλλιο είναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνους, σκλαβιά και φυλακή.

Τι σ' ωφελεί αν ζήσεις, και είσαι στη σκλαβιά; στοχάσου πως σε ψένουν, καθ' ώραν στην φωτιά. Βεζύρης, δραγουμάνος, αφέντης κι αν σταθείς ο τύραννος αδίκως σε κάμνει να χαθείς.

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΜΩΡΙΑ - ΜΠΑΜΠΗΣ ΤΣΕΡΤΟΣ

Τους βαρεθήκαμε τους ραγιαδόπουστες, πάμε να ακούσουμε κά'να εμβατήριο... Γιατί έτσι... Γιατί έτσι γουστάρουμε και γιατί έτσι κάνουμε το κέφι μας... Άϊ σιχτίρ...

Ζήτω η 28η Οκτωβρίου 1940 !

Περισσότερα, εδώ, εδώ κι εδώ.

Ένα Σ Υ Γ Κ Λ Ο Ν Ι Σ Τ Ι Κ Ο τραγούδι, ΜΟΝΟΝ για ΓΝΗΣΙΟΥΣ Ελληναράδες