Καημένη Ψωροκώσταινα...

Τά 'παμε, δεν τά 'παμε; Επί τέλους !

Η Τουρκία θεωρεί εαυτόν ως την ανερχόμενη περιφερειακή δύναμη, την οποίαν θα πρέπει να αντιμετωπίζουν με σεβασμό οι τέσσερις περιφερειακές ανταγωνιστικές δυνάμεις, Ιράν, Σαουδική Αραβία, Ισραήλ και Ρωσία (σ.σ. σύμφωνα με την τουρκική οπτική). Ειδικότερα, το Ισραήλ μετά το συμβάν του Mavi Marmara προ πέντε ετών, στοχοποιήθηκε με όλους τους τρόπους και ζητήθηκε η σε βάρος του παρέμβαση των ΗΠΑ.
Η πολιτική Ομπάμα δεν αποτελεί την καλύτερη ένδειξη συμπαράστασης προς την πολιτική του εβραϊκού κράτους, τουλάχιστον όπως αυτή ασκείται από τον Βενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος πιέσθηκε να ζητήσει συγγνώμη και υπό το βάρος της γεωστρατηγικής ανάγκης, λόγω του τότε μη συνεργάσιμου καθεστώτος της Τεχεράνης.
Το Τελ Αβίβ απέδειξε πως ξέρει να περιμένει και μετά από την επανεκλογή του Νετανιάχου στις 17 Μαρτίου, πριν από τις δύο τουρκικές εκλογικές αναμετρήσεις (Ιουνίου και Νοεμβρίου), έδωσε προτεραιότητα στην προώθηση των «ειδικών» σχέσεων με την Κύπρο και την Ελλάδα σε αμυντικό και στον ενεργειακό τομέα, συμπεριλαμβάνοντας και την Αίγυπτο στο πλαίσιο της πολιτικής συνεργασίας με επίκεντρο το φυσικό αέριο (φ.α.).

Περισσότερα, εδώ